Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

Αρχοντικό Λογοθέτη: Το σπίτι που ο Έλγιν αποθήκευσε τα κλεμμένα γλυπτά του Παρθενώνα [Εικόνες]

Το αρχοντικό Λογοθέτη ήταν ένα από τα παλαιότερα σπίτια των Αθηνών.

Χτίστηκε τον 17ο αιώνα επί Τουρκοκρατίας στην Πλάκα στην οδό Άρεως 14Β. Παλαιότερα η οδός ονομαζόταν «Πλατέα ρούγα του Κάτω Συντριβανιού»! Απέναντι ήταν οι φυλακές του Παλαιού Στρατώνα.

Στην ίδια περιοχή λειτουργούσε το παλαιό παζάρι της Οθωμανικής Αθήνας, που συγκέντρωνε πλήθος κόσμου.

Το αρχοντικό ήταν πέτρινο και διώροφο και ξεχώριζε ανάμεσα στα καταστήματα και τα καφενεία της γειτονιάς. Σήμερα δεν σώζεται ολόκληρο.

Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2015

Νέα ευρήματα στο Ασκληπιείο Φενεού

Μέσα στο επιβλητικό ορεινό φυσικό περιβάλλον της κοιλάδας Φενεού, στις ανατολικές υπώρειες του νότιου λοφίσκου της Ακρόπολης σε υψόμετρο 750 μ., τοποθετείται το Ασκληπιείο της Αρχαίας Φενεού.

Η αείμνηστη Ε. Πρωτονοταρίου - Δεϊλάκη ξεκίνησε το 1958 την ανασκαφική έρευνα του ιερού, φέρνοντας στο φως μεγάλο τμήμα του. Από το 2007 έως το 2014, η αρμόδια Εφορεία Αρχαιοτήτων Κορινθίας πραγματοποίησε σταδιακά στο Ασκληπιείο εργασίες ανάδειξης του αρχαιολογικού χώρου, αποτύπωση και τεκμηρίωση των αρχιτεκτονικών καταλοίπων, καθώς και μικρές δοκιμαστικές τομές για τη διασαφήνιση των πορισμάτων της παλαιότερης έρευνας.

nea-eurimata-sto-asklipieio-feneou_1

Άποψη του δυτικού πτερού του περιστυλίου.

Τον περασμένο μήνα ολοκληρώθηκε η πρώτη περίοδος του συστηματικού ανασκαφικού προγράμματος της ΕΦΑ Κορινθίας, υπό τη διεύθυνση του Κωνσταντίνου Κίσσα, Καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας, με τη συμμετοχή του Καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας Torsten Mattern από το Πανεπιστήμιο του Trier της Γερμανίας.

Η κύρια φάση του ιερού τοποθετείται στο δεύτερο μισό του 2ου αι. π.Χ. Στο κεντρικό Δωμάτιο Β είχε αποκαλυφθεί ενεπίγραφο βάθρο, πάνω στο οποίο έστεκε σύνταγμα ακρόλιθων αγαλμάτων του Ασκληπιού και της Υγείας, που φιλοτεχνήθηκαν από τον Αθηναίο γλύπτη Άτταλο την περίοδο κατά την οποία ιερατικά καθήκοντα ασκούσε ο Θηρίλαος, γιος του Ηρωίδα.

Ο θεός αποδιδόταν καθιστός σε μέγεθος τριπλάσιο του φυσικού, ενώ η θυγατέρα του έστεκε όρθια δίπλα του, σε διπλάσιο του φυσικού μέγεθος. Το κέντρο της αίθουσας καταλάμβανε ψηφιδωτό δάπεδο με γεωμετρικά σχήματα, πλοχμούς, ταινίες και μαιάνδρους.

nea-eurimata-sto-asklipieio-feneou_2

Αεροφωτογραφία του Ασκληπιείου μετά  το πέρας της φετινής ανασκαφικής περιόδου.

Στο Δωμάτιο Α, βόρεια του προηγούμενου, αποκαλύφθηκε βάθρο στο οποίο αρχικά έστεκαν δύο χάλκινα αγάλματα που αντικαταστάθηκαν αργότερα από ένα λίθινο. Μπροστά στο βάθρο είχε τοποθετηθεί μαρμάρινη τράπεζα προσφορών με πόδια που απολήγουν σε λεοντοπόδαρα.

Το Δωμάτιο Γ, νότια του Δωματίου Β, παρουσιάζει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, καθώς δεν διαθέτει κατώφλι εισόδου ή κάποια άλλη σχετική διαμόρφωση, αλλά αντίθετα στο βορειοανατολικό του άκρο σχηματίζεται παράθυρο, καθιστώντας δυσερμήνευτη προς το παρόν τη λειτουργία του στο πλαίσιο του Ασκληπιείου.

Έμπροσθεν των ανωτέρω δωματίων αναπτύσσεται περιστύλιο ιωνικού ρυθμού και υπαίθρια αυλή, τα οποία ωστόσο στο παρελθόν είχαν ερευνηθεί αποσπασματικά.

nea-eurimata-sto-asklipieio-feneou_3

Η μαρμάρινη κεφαλή της Υγείας.

Κατά τη διάρκεια της φετινής ανασκαφικής περιόδου, διαπιστώθηκε ότι το περιστύλιο έχει κάτοψη σχήματος «Π» με μετακιόνιο διάστημα 2.30 μ. Επιπλέον, επιβεβαιώθηκε η πορεία των τοίχων του περιστυλίου και της υπαίθριας αυλής και αποκαλύφθηκε ότι η είσοδος στο ιερό επιτυγχανόταν από τα ανατολικά μέσω ράμπας. Δευτερεύουσα είσοδος υπήρχε στα βόρεια, κατά μήκος του αντίστοιχου τοίχου της αυλής.

Από την μέχρι στιγμής ανάλυση των δεδομένων της παλαιάς ανασκαφής, των δοκιμαστικών τομών και των καθαρισμών της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κορινθίας αλλά και της φετινής, πρώτης περιόδου της συστηματικής ανασκαφής διαπιστώνονται στο Ασκληπιείο αλλεπάλληλες οικοδομικές φάσεις. Η αρχική φάση του ιερού, που ήταν πολύ μικρότερο σε μέγεθος, χρονολογείται στο β΄ μισό του 4ου αι. π.Χ.

Η κύρια φάση του Ασκληπιείου, στο β΄ μισό του 2ου αι. π.Χ., χαρακτηρίζεται από την πλήρη ανακατασκευή της κεντρικής αίθουσας και την τοποθέτηση των λατρευτικών αγαλμάτων, τη λειτουργία του βορείου δωματίου ως εστιατορίου και την κατασκευή του ιωνικού περιστυλίου. Σε αυτή τη φάση, οι τοίχοι των δωματίων αλλά και του περιστυλίου ήταν επιχρισμένοι με κονίαμα ποικίλων χρωμάτων ενώ εντυπωσιακή ήταν και η πήλινη σίμη με τις πολύχρωμες λεοντοκέφαλες υδρορροές.

nea-eurimata-sto-asklipieio-feneou-4

Πήλινη λεοντοκέφαλη υδρορρόη από τη σίμη του περιστυλίου, 2ος αιώνας  π.Χ..

Το ιερό καταστρέφεται, πιθανώς από σεισμό, στο β΄ μισό του 1ου αι. μ.Χ. και όταν ανακατασκευάζεται, μετατρέπεται σε χώρο αυτοκρατορικής λατρείας με επίκεντρο το βόρειο δωμάτιο, όπου τοποθετούνται δύο λατρευτικά αγάλματα αυτοκρατόρων και μαρμάρινη τράπεζα προσφορών.

Αξίζει ιδιαιτέρως να σημειωθεί, ότι η χρήση του χώρου ανιχνεύεται ήδη από τη Μεσοελλαδική και την Υστεροελλαδική περίοδο, ενώ κατά τη διάρκεια της παλαιάς ανασκαφής εντοπίστηκαν τμήματα κατασκευών που χρονολογούνται περί τα τέλη του 7ου - αρχές του 6ου αι. π.Χ.

naftemporiki.gr

Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

Η πρόρρηση του Αισχύλου για τους Έλληνες

«Εκεί τους περιμένουν τα πιο μεγάλα κακά να πάθουν, πληρωμή για την αυθάδεια και τις σκέψεις που θεόν δεν λογαριάζουν· γιατί στην χώρα την ελληνική σαν ήρθαν, των θεών τ’ αγάλματα να ξεγυμνώσουν δεν ντρέπονταν και τους ναούς να κάψουν. Κι οι βωμοί αφανισμένοι και των θεών τα ιερά είν’ από ρίζα, ανάκατα, αναποδογυρισμένα από θεμέλια.

[…] Και νεκρών σωροί και στην τριτόσπορη γενιά άφωνα θα φανερώσουν στα μάτια των ανθρώπων πως δεν πρέπει, θνητός σαν είναι, νά’ναι περήφανος πέρα απ’ το μέτρο· γιατί η υπεροψία, σαν ανθίση, θα καρπίση της καταστροφής το στάχυ, απ’ όπου γεμάτο κλάμα θέρισμα θερίζει».

Αισχύλου «Πέρσαι», στ. 807-822, εκδόσεις Πάπυρος, σελ. 77

Πόσες φορές πρέπει να επαναληφθεί κάτι για να γίνει πιστευτό; Όχι πολλές. Αν ο δέκτης της πληροφορίας είναι εχέφρων και οι αποδείξεις αμάχητες αρκεί μία μνεία για να δεχθεί την πραγματικότητα, το ακριβές ενός περιστατικού, μιας αφήγησης. Αρκεί, όμως, μία φορά για να εντάξει ο θεατής ή αναγνώστης το δίδαγμα της αληθείας στην καθημερινότητά του; Όχι.

Οι άνθρωποι, όπως μας υποδεικνύει και η παραβολή στην Αγία Γραφή θυμίζουν τα χωράφια. Άλλα είναι χέρσα και όσο και να τα καλλιεργήσεις δεν μπορεί εκεί να καρπίσει η αλήθεια και η αρετή ενώ μερικά άλλα είναι γόνιμα και μικρή προσπάθεια μπορεί να φέρει μέγιστο αποτέλεσμα.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η επανάληψη είναι προϋπόθεση της εμπέδωσης ενός σημαντικού μηνύματος. Ο ελληνικός κόσμος της σκέψης, της ποίησης, των μυθολογικών κύκλων προσφέρει στον επισκέπτη ή μόνιμο κάτοικό του πολλές ευκαιρίες να μάθει και να εμπεδώσει τα σημαντικά, όσα προσφέρουν ζωή και συνάμα τη νοηματοδοτούν.

Ένας από τους αναντικατάστατους πυλώνες του πνευματικού οικοδομήματος του Ελληνισμού είναι η ευσέβεια, η αποφυγή της πρόκλησης της μήνης των θεών, η αποστροφή ακόμα και της υποψίας της ύβρεως. Ο κόσμος που φλέγεται και σβήνει με μέτρο, ο απαράλλαχτος νόμος της μεταβολής, η εναρμόνιση με την αληθή και άπειρη ουσία της θεότητας, απαιτούν την τήρηση του χρυσού κανόνα της αποφυγής της υπερβολής. Σε εορτασμούς και τελέσματα, σε θυσίες και δράματα, σε κωμωδίες και δημηγορίες, οι αρχαίοι Έλληνες ύψωναν το λάβαρο του μέτρου και το έδειχναν σε όλους.

Τριτόσπορη γενιά

Ο μύστης δραματουργός, με αυτά τα φοβερά λόγια που ξεστομίζει το φάντασμα του Δαρείου, μιλάει προς την Ανατολή και απευθύνεται στη Δύση. Ενώ βάσει της πλοκής, οι δέκτες των σεισμικών κραδασμών των λόγων του είναι οι Πέρσες, ο Αισχύλος άγχεται για τους Έλληνες.

Στην τραγωδία του, ο Δαρείος, που ξεγλίστρησε σαν ατμός από τον Άδη, περιγράφει πώς ο γιος του Ξέρξης λάθεψε στην κρίση του και έβρισε την Πλάση βλασφημώντας έμπρακτα στων Ελλήνων τα ιερά. Ο νεκρός κι αξιοσέβαστος (για τους Πέρσες) βασιλεύς εκφράζεται σαν… γραφείο τύπου των θεών και περιγράφει στους υπηκόους του αλλά και στην γυναίκα του Άτοσσα, που ζει και σπαράζει από την αγωνία για το παιδί της, πώς μια αυτοκρατορία γίνεται συντρίμμια όταν οι τιμονιέρηδές της ξεχνούν τον μπούσουλα του μέτρου και του σεβασμού στους θεούς και τα άγιά τους.

Ο Αισχύλος δεν θέλει να δει τους νικητές των Μηδικών να καταλαμβάνονται από την αφροσύνη του νικητή, που ηττήθηκε από το ίδιο το κατόρθωμά του. Επιδιώκει να ταρακουνήσει τους Αθηναίους, τους πολίτες-οπλίτες που κράτησαν όρθια την ανθρωπότητα την στιγμή που όλα έδειχναν χαμένα.

Η υπερβολική σιγουριά τούτα μπορεί να φέρει και ακόμα περισσότερα και χειρότερα και στους ίδιους και στις γενιές που θα ακολουθήσουν.

Το τελευταίο σημείο στην μνεία του Αισχύλου για «θίνες νεκρών δε και τριτοσπόρω γονή», την αινιγματική τριτόσπορη γενιά (στην κυριολεξία τα δισέγγονα όσων διέπραξαν ύβρη) πρέπει να προβληματίσει και τους απογόνους ανθρώπων που έβλαψαν τους Έλληνες.

Ο μυημένος στα Ελευσίνια μυστήρια, Μαραθωνομάχος και Σαλαμινομάχος Έλλην δραματουργός στέλνει ένα δυσοίωνο μήνυμα στις γενιές που ακολουθούν όσους έπληξαν το Γένος μας και ασέβησαν στα όσια και τα ιερά μας. Μέχρι σήμερα, ο αδελφός του Αμεινία και του Κυναίγειρου δεν έχει αστοχήσει σε τίποτα. Κι αυτό πρέπει να βάλει σε σοβαρές σκέψεις μια σειρά από εχθρούς της Ελλάδος. Η Νέμεσις πλησιάζει.

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2015

Η δύναμη του ήχου στην Ελληνική μυθολογία και ιστορία

Ο ήχος και η φωνή επικοινωνώντας άμεσα με τις υποσυνείδητες περιοχές του νου, θεωρείται ως το αρχαιότερο μέσο θεραπείας.

Σήμερα είναι πλέον αποδεκτή η θεραπευτική δύναμη του ήχου. Από παλιά ιερείς, θεραπευτές, φιλόσοφοι και μουσικοί πίστευαν, ότι η δύναμη του ήχου και γενικά της μουσικής μπορεί να φέρει σε αρμονία σώμα και νου του ανθρώπου. Ο ήχος έχει πρόσβαση στις βαθύτερες καταστάσεις της συνείδησης.

Οι απεριόριστες χρήσεις της δύναμης του ήχου ήταν αρκετά γνωστές στους Αρχαίους Έλληνες. Ευρύτατα διαδεδομένη ήταν η χρήση επωδών, που θεωρούνταν ιαματικά άσματα ή λόγια, που αποδίδονταν στον Ασκληπιό. Μ’ αυτά πίστευαν, ότι θεραπεύονταν τραύματα και κάθε νόσος.

Η Ελληνική Μυθολογία και Ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα ατόμων, που έκαναν χρήση των απόκρυφων δυνάμεων του ήχου. Ο θεός Πάνας με την άγρια φωνή του τρομοκρατούσε τους εχθρούς του και τους έτρεπε σε φυγή (πανικός), ενώ με τη μουσική του αυλού του προσέλκυε τις νύμφες, που δεν μπορούσαν να αντισταθούν στο άκουσμα της μουσικής του.

Με τη δύναμη της μουσικής του ο φιλόσοφος Εμπεδοκλής γαλήνεψε έναν εξαγριωμένο νέο, που ήταν έτοιμος να επιτεθεί στον συκοφάντη του πατέρα του. Ο Αμφίονας, γιος της Αντιόπης, γνώριζε την τέχνη εμψύχωσης των λίθων και μ’ αυτή τη γνώση που κατείχε, κατάφερε να οικοδομήσει τα τείχη των Θηβών. Στο άκουσμα της λύρας και του τραγουδιού του οι πέτρες κινούνταν και τα δέντρα άφηναν τις ρίζες τους στο χώμα και παραδίνονταν στους ξυλουργούς. Οι κινούμενες πέτρες έμπαιναν σε τάξη με τον ήχο της λύρας και έτσι υψώθηκε το τείχος με τις επτά πύλες, γιατί η λύρα του είχε επτά χορδές. Μ’ αυτό τον τρόπο η Θήβα έγινε ισχυρή πόλη.

Ο θεός Απόλλων με τη δύναμη των μελωδιών της λύρας του έχτισε τα τείχη της Τροίας.*Ο Ορφέας με τη μουσική του μάγευε θεούς και ανθρώπους. Οι ορφικοί ύμνοι με τη σωστή χρήση και εκφορά τους μπορεί να επιταχύνουν τους ρυθμούς της πνευματικόνοητικής εξέλιξης του χρήστη. Ο Ορφέας ψέλνοντας με την συνοδεία ενός μουσικού οργάνου είχε την δύναμη να επιδρά στην συναισθηματική και νοητική σφαίρα των ανθρώπων εξαγνίζοντάς τις και βοηθώντας στην εξέλιξή τους.

Χρησιμοποιώντας τη μελωδική φωνή του και επαναλαμβάνοντας τους ήχους μπορούσε να δημιουργήσει εικόνες στα μάτια των μαθητών του και να διευρύνει την αντίληψή τους για την πραγματικότητα. Μ’ αυτό τον τρόπο τους οδηγούσε σε επαφή με ανώτερους κόσμους. Αυτή η συγκεκριμένη τεχνοτροπία χρησιμοποιήθηκε αργότερα στις τελετουργίες των Ελληνικών Μυστηρίων.

Ακόμη πιο καθοριστική ήταν η συμβολή του Πυθαγόρα, τόσο στην εξέλιξη του ήχου, όσο και στη συστηματοποίηση της μαθηματικής βάσης της μουσικής κλίμακας. Ο Πυθαγόρας πίστευε ότι τα άστρα και οι πλανήτες παράγουν ήχους, που δεν γίνονται αντιληπτοί, λόγω ατέλειας του ανθρώπινου αυτιού.

Μπορούν όμως και επηρεάζουν τον ψυχισμό του ανθρώπου.«Αν κάποιος σαν τον Πυθαγόρα, που άκουγε αυτή την αρμονία, είχε ελεύθερο τον γήινο φορέα του και εξαγνισμένες τις αισθήσεις του και φωτεινό τον ουράνιο φορέα του, από αγαθή τύχη, ή λόγω χρηστής ζωής, ή μέσω κάποιας τελειοποίησης από τα ιερά λειτουργήματα, αυτός ο άνθρωπος θα αντιλαμβάνονταν αόρατα πράγματα και θα άκουγε ανήκουστα πράγματα σε άλλους». (Αριστοτέλους: Περί Ουρανού).Οι Πυθαγόρειοι πίστευαν, ότι η μουσική οδηγεί στην ενοποίηση σώματος και ψυχής και διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή τους.

Κοιμόντουσαν ακούγοντας ένα είδος μουσικής, που τους βύθιζε σε βαθύ ύπνο και ξύπναγαν στο άκουσμα μιας μουσικής, που τους έδινε ενέργεια και ζωτικότητα. Όλες αυτές οι συνήθειες και πεποιθήσεις των Αρχαίων Ελλήνων δείχνουν, ότι κατείχαν αρκετά σημαντικές γνώσεις γύρω από την επιστήμη της Ψυχο-Ακουστικής. Η μουσική, μαζί με το σιτάρι και τις μέλισσες, ήταν κατά την Αρχαιότητα τα δώρα των Θεών στον άνθρωπο, στην προσπάθεια να τον βοηθήσουν στην εξέλιξή του.

Η γενεσιουργός αιτία των δομών της ύλης είναι η δόνηση. Η μουσικοθεραπεία βασίζεται στην επιστήμη της Κυματικής, σύμφωνα με την οποία κάθε υγιές όργανο εκπέμπει μια συγκεκριμένη δόνηση και η μεταβολή της σημαίνει την εμφάνιση κάποιας ασθένειας. Πίσω από τη δημιουργία των δομών του ορατού κόσμου κρύβονται οι ηχητικές δονήσεις.

Ο Πλωτίνος ταύτιζε τον ήχο με την δημιουργό ενέργεια. Οι δονήσεις, οι συχνότητες, η περιοδικότητα και τα ρυθμικά μοτίβα ίσως είναι η γενεσιουργός αιτία της ύλης, αποτελώντας ταυτόχρονα μια γιγάντια μουσική ορχήστρα ηχοχρωμάτων, που αέναα εκτελεί ένα μουσικό έργο εν αγνοία μας.

Τα ενεργειακά κέντρα του ανθρώπου αφυπνίζονται με την εκφορά επαναλαμβανόμενων λεκτικών φράσεων. Η αφύπνιση αυτή οδηγεί στην ανάπτυξη των ψυχικών δυνάμεων του ατόμου. Η σωστή χρήση τους μπορεί να βοηθήσει στην καλή υγεία του σώματος και την επιμήκυνση της ζωής για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Από την Αρχαιότητα είναι ευρύτατα διαδεδομένη η θεραπεία ασθενειών με τη χρήση επαναλαμβανόμενων ήχων. Ο Πλάτων πίστευε ότι τα δημιουργήματα των καλλιτεχνών δεν είναι στην ουσία δικά τους, αλλά δώρο των θεών. Η επίδραση του ήχου στη ζωή μας είναι πολυεπίπεδη και πολυποίκιλη.

Theseus Aegean

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2015

Η Αμφίπολη κρύβει Ηφαιστίωνα ή «βεντέτα»;

Ίσως και να πρόκειται για την πλέον ακριβοπληρωμένη ανασκαφή στον Ελλαδικό χώρο η οποία διόλου τυχαία χρησιμοποιήθηκε –δυστυχώς- και για κομματικούς λόγους από τον τότε πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά.

Της Γεωργίας Λινάρδου

Μήπως αυτήν την τόσο σημαντική και εξίσου γενναιόδωρα χρηματοδοτούμενη ανασκαφή κάποιοι την χρησιμοποίησαν και την χρησιμοποιούν (από επιστημονική αδεία κάποιοι) προς λάθος κατεύθυνση; Σχεδόν ενάμιση χρόνο μετά γιατί άραγε δε μένουμε στα σημαντικά της Αμφίπολης και γιατί αυτά δεν τα έχουν επικοινωνήσει στους ανθρώπους, παρά αφήνουν μία «κόντρα», ίσως και βεντέτα να σέρνεται με επίκεντρο μία σπουδαία ανακάλυψη ανεξαρτήτως αν στον τάφο κρύβεται ο Ηφαιστίωνας ή όποιος άλλος;

Ήταν Αύγουστος του 2014. Ο Ηφαιστίωνας, αυτός ο γοητευτικός στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου κοιμόταν στον τάφο του όταν η παγκόσμια κοινή γνώμη έριξε τα φώτα της στον αρχαιολογικό χώρο της Αμφίπολης και συγκεκριμένα στο λόφο Καστά όπου αποκαλύπτονταν ο μεγαλύτερος Μακεδονικός Τάφος στην Ελλάδα. Επικεφαλής της διεπιστημονικής ομάδας, η αρχαιολόγος Κατερίνα Περιστέρη. Ηταν Αύγουστος του 2014, κατακαλόκαιρο όταν ο Α. Σαμαράς θέλησε να δώσει μία διαφορετική διάσταση στις αποκαλύψεις επισκεπτόμενος την περιοχή και κάνοντας ανορθόδοξες δημόσιες δηλώσεις. Όπως όταν τον ρωτούσαν οι κάτοικοι για το τι κρύβει ο τάφος, απαντούσε: «Κάντε υπομονή λίγες ημέρες»!!! Η πως «Η γη της Μακεδονίας κρύβει εκπλήξεις» υπονοώντας ότι εκεί είναι μάλλον θαμμένος ο Μέγας Αλέξανδρος.

Ακόμη και σήμερα η Κατερίνα Περιστέρη υπεραμύνεται του προσωπικού ενδιαφέροντος του πρώην πρωθυπουργού και με τη σειρά της πολιτικοποιεί έμμεσα μία σπουδαία ανακάλυψη η οποία χρήζει τουλάχιστον σεβασμού και διαχωρισμού από τις οποιεσδήποτε κομματικές αντιπάθειες, δηλώνοντας πως: «Μακάρι ο νυν πρωθυπουργός να έδειχνε το ίδιο ενδιαφέρον και να επισκεπτόταν την Αμφίπολη ώστε να σχηματίσει προσωπική άποψη». Μα πως γίνεται να διατυπώσει προσωπική άποψη κάποιος που δεν έχει γνώση του αντικειμένου, τουτέστιν δεν είναι ειδικός; Με την ίδια λογική τα χειρουργεία θα έπρεπε να είναι open στους υπουργούς Υγείας!

Όπως και να’ χει από τις αγχωμένες ανακοινώσεις και τους πολλά υποσχόμενους ψίθυρους πέρασαν όχι ημέρες αλλά μήνες. Παράλληλα με τις σημαντικές ανακαλύψεις στο μνημείο, τροφοδοτούνταν σενάρια, ενισχύονταν εικασίες και ο γρίφος πάντα γυρόφερνε στο ιδανικό σενάριο να βρίσκεται θαμμένος εκεί ο Μέγας Αλέξανδρος. Φυσικά και υπήρχαν εξ αρχής εκ διαμέτρου αντίθετες επιστημονικές απόψεις, αλλά ποιος έδινε σημασία όταν αυτή η ανασκαφή προσέλκυε το παγκόσμιο ενδιαφέρον, το ενδιαφέρον ενός πρωθυπουργού και  δυστυχώς λόγω «πανικοβλημένων» χειρισμών μετατρέπονταν σε τηλεοπτικό σόου με εύθραυστα σενάρια και αντιδικίες;

Από τη Ρωξάνη στον Ηφαιστίωνα

Η ανακάλυψη των εμβληματικών Καρυάτιδων, η Αρπαγή της Περσεφόνης, οι Σφίγγες, η Αθηνά Νίκη στα Περιστύλια, δεν είναι ικανή να επισκιάσει τον «θρύλο» που βεβιασμένα δημιουργήθηκε ότι εκεί μέσα βρίσκεται ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Βασικά, ακόμη και το υπουργείο Πολιτισμού δε γνώριζε ποιος βρίσκεται εκεί. Σίγουρα, πάντως, το υπουργείο τότε δε μπόρεσε να βάλει φρένο στην άκρατη φημολογία.

Η πρώτη εμμονή ήταν πως ο τάφος ανήκει στη Ρωξάνη την Περσίδα σύζυγο του Αλέξανδρου και μητέρα του γιου του. Η μήπως ανήκε στην Ολυμπιάδα τη μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου ή στον Μέγα Αλέξανδρο τον Δ, τον μικρό του γιο που δολοφονήθηκε μαζί με τη μητέρα του Ρωξάνη; Η μήπως στον Ηρακλή τον άλλο του γιο από τη Βαρσίνη; Ο κατάλογος με τους υποψήφιους ενοίκους ήταν και παραμένει μεγάλος. Τουλάχιστον μέχρις ότου λυθεί το μυστήριο.

Το τελευταίο σενάριο κατά την επικεφαλής των Ανασκαφών στην Αμφίπολη, Κατερίνα Περιστέρη, θέλει τον Ηφαιστίωνα να βρίσκεται θαμμένος εκεί. Η ανακάλυψη έγινε προ ημερών κατά τη διάρκεια εκδήλωσης για τα ευρήματα του λόφου Καστά, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Μάλιστα, ο αρχιτέκτονας της ανασκαφής Μ. Λεφαντζής υποστήριξε πως ο Μέγας Αλέξανδρος έδωσε παραγγελία στον Δεινοκράτη (κορυφαίος αρχιτέκτονας) να κατασκευάσει το μνημείο. Στο τέλος της ομιλίας της η Κατερίνα Περιστέρη πρόσθεσε για το συγκεκριμένο θέμα πως βρέθηκαν ευρήματα που είχαν την σφραγίδα του Δεινοκράτη.

Το πρώτο ερώτημα που εγείρεται είναι: από που προκύπτει ότι ο τάφος ανήκει στον Ηφαιστίωνα; Η απάντηση είναι: από τις επιγραφές κοντά στο Λέοντα της Αμφίπολης και σύμφωνα με την Κ. Περιστέρη: «Υπάρχουν τρεις επιγραφές που αποτελούν συμβόλαια έργου του ταφικού μνημείου. Οι επιγραφές γράφουν: "παρέλαβον" και έχουν το μονόγραμμα του Ηφαιστίωνα». 

Τι λέει το υπουργείο Πολιτισμού;

«Το υπουργείο αναμένει την κατάθεση των έως σήμερα πορισμάτων με την απαραίτητη τεκμηρίωση». Αυτό ανέφερε ο επίλογος ανακοίνωσης του υπουργείου. Αυτό σημαίνει ότι πριν γίνουν οι ανακοινώσεις δεν προηγήθηκε ενημέρωση του υπουργείου Πολιτισμού. Είναι συμβατό;

Ας  ανατρέξουμε λίγους μήνες πριν και συγκεκριμένα τον περασμένο Μάρτιο οπότε και ο αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού Ν. Ξυδάκης επισκέφθηκε την Αμφίπολη. Δήλωνε τότε: «Δεν ψάχνουμε να βρούμε διάσημους νεκρούς με σκανδαλοθηρική λογική. Τα σπάνιας ομορφιάς ευρήματα στο μουσείο της Αμφίπολης μαρτυρούν μια μακρότατη ιστορική διάρκεια. Ψάχνουμε να βρούμε ιστορικές αλήθειες, “πολύτιμους λίθους” που αποκαλύπτουν την ιστορική πορεία των ανθρώπων του τόπου. Οι επιστήμονες πρέπει να σκύψουν ανενόχλητοι πάνω από τα ευρήματά τους και να αφηγηθούν το κοινωνικό και οικονομικό γίγνεσθαι του χθες». Και: «Οι πολιτικοί δεν πρέπει να κάνουν τη δουλειά του επιστήμονα». Και: «Δεν είμαστε Ιντιάνα Τζόουνς να πηδάμε εμείς τα σκάμματα». Όξυνση στα άκρα;

Τι λένε οι επιστήμονες;

Η επιστήμη μέσα από τις κρούσεις και ενίοτε «συγκρούσεις» προάγει και προάγεται.

Ο πρόεδρος του Συμβουλίου Μνημείων και Τοποθεσιών Θ. Νακάσης υποστηρίζει πως: «Ο Ηφαιστίωνας δεν υπάρχει περίπτωση να είναι στην Αμφίπολη». Γιατί; Σύμφωνα με τον ίδιον, διότι: «Οι Μακεδόνες δεν θα επέτρεπαν ποτέ ένας Μακεδόνας όπως ο Ηφαιστίωνας να ταφεί εκτός Μακεδονίας…»

Ο καθηγητής Κλασσικής Αρχαιολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης, Πάνος Φακλάρης είναι απόλυτος: «Απορρίψτε τις θεωρίες περί Ηφαιστίωνα». Για την «εντολή» του Αλέξανδρου στον Δεινοκράτη; «Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο ότι ο Μέγας Αλέξανδρος έδωσε εντολή να χτιστεί αυτό το μνημείο».

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η άποψη της επικεφαλής της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ημαθίας, Αγγελικής Κοτταρίδη: «Η εμμονή της αναγκαστικής συσχέτισης με τον Μέγα Αλέξανδρο οδηγεί σε χρονολόγηση μεταξύ του 325 και 319 π.Χ., ενώ όλα τα στοιχεία (τεχνοτροπία γλυπτών, κεραμική, νομίσματα και αρχιτεκτονικά-κατασκευαστικά στοιχεία) οδηγούν στο τέλος του 2ου προχριστιανικού αιώνα. Σε ό,τι αφορά στους νεκρούς, η έρευνα των ανθρωπολόγων απέδειξε την ύπαρξη σκελετικών κατάλοιπων μιας ηλικιωμένης γυναίκας, ενός νηπίου και τριών ανδρών. Προχθές μάθαμε ότι αν υπήρχε ένοικος και δεν ήταν κενοτάφιο (ή ηρώο), αυτός ήταν ο Ηφαιστίων, δηλαδή ένας άνδρας το νεκρό σώμα του οποίου ξέρουμε ότι είχε καεί, και δεν έγινε καμιά νύξη από την ομάδα Περιστέρη για το τι συμβαίνει με τους υπόλοιπους νεκρούς».

Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ) αναφέρει μεταξύ άλλων σε ανακοίνωσή του την πρώτη Σεπτεμβρίου (πριν τις πρόσφατες αποκαλύψεις): «Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων καυτηρίασε από την πρώτη στιγμή την επικινδυνότητα και τις στρεβλώσεις που προκαλούσε η πρακτική της εν είδει ‘σίριαλ’ προβολής της αποκάλυψης του μνημείου.

Επίσης, διατύπωσε τους προβληματισμούς του τόσο στην προηγούμενη πολιτική ηγεσία όσο και στα αρμόδια υπηρεσιακά όργανα για τον τρόπο και τη σπουδή απομάκρυνσης των υπερκείμενων του μνημείου επιχώσεων, αλλά και τις μη ασφαλείς παρεμβάσεις χρονολόγησής του, όπως και τις στερούμενες επαρκών ενδείξεων ή και λανθασμένες αφηγήσεις για την ιστορικότητά του».

Ο ΣΕΑ, όμως, αποκαλύπτει και κάτι άλλο με την ανακοίνωσή του: «Ένα χρόνο μετά, ο ΣΕΑ, μετά τα άδικα πυρά και τις ποικίλες επιθέσεις που δέχθηκε για τη στάση του, ακόμη και τον δικαστικό διωγμό μελών του, αισθάνεται δικαιωμένος: χαιρετίζει την απόλυτα ορθή πρακτική της εισαγωγής προς συζήτηση, την 1η Σεπτεμβρίου 2015, στο αρμόδιο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, μελετών για την προστασία και ανάδειξη του Τύμβου και του ανασκαφέντος το καλοκαίρι του 2014 σύνθετου ταφικού μνημείου»!!!

Σ.σ., αυτά είναι τα νεότερα της Αμφίπολης. Στο δρόμο για την πιστοποίηση ή μη της ταφής του Ηφαιστίωνα εκεί ή κάποιου άλλου ή και του ιδανικού Αλέξανδρου (άραγε ποιος αρχαιολόγος στον πλανήτη δεν ονειρεύεται να εντοπίσει τον τάφο του;) φαντάζομαι με… μεταφυσική διάθεση τον Αλέξανδρο να ψιθυρίζει «Παιδιά, ψυχραιμία!».

Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

Οι ενέργειες του ΥΠΠΟ για να προστατευτεί και να αναδειχθεί η Αμφίπολη

Τις ενέργειες με τις οποίες θα προστατέψει και στη συνέχεια θα αναδείξει το μνημείο του λόφου Καστά στην Αμφίπολη, παρέθεσε σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Πολιτισμού.

Η προδοσία για τη δολοφονία του Πύρρου μετά την «Πύρρειο Νίκη»

Το εντυπωσιακό είναι ότι του αποκάλυψε την προδοσία ο μεγαλύτερος ρωμαίος αντίπαλός του για να μπορεί να τον νικήσει τίμια στο πεδίο της μάχης!

Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2015

Φάκλαρης: Γιατί ο τάφος δεν είναι του Ηφαιστίωνα

Τι υποστηρίζει ο Καθηγητής αρχαιολογίας Φάκλαρης.

Είναι τάφος κι όχι Ηρώο: είναι υπόγειος κι όχι υπέργειος. Καμία πηγή δεν λέει ότι Αλέξανδρος έκανε μνημείο για Ηφαιστίωνα στην Αμφίπολη. Αμφισβήτηση ευρημάτων.

Η απάντηση στα σενάρια περί ομοφυλοφιλίας: Η αλήθεια για την σχέση του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Ηφαιστίωνα μέσα από ιστορικά ντοκουμέντα

Η σπουδαία ανακάλυψη του τάφου της Αμφίπολης κατέληξε, μέσα από τις δηλώσεις της αρχαιολόγου Κατερίνας Περιστέρη, στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για τάφο του Στρατηγού Ηφαιστίωνα, με παραγγελία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015

Ποιος ήταν ο Ηφαιστίωνας και πως βρέθηκε το μονόγραμμά του στο ταφικό μνημείο της Αμφίπολης

Το ενδιαφέρον για το μεγαλειώδες ταφικό μνημείο της Αμφίπολης αναζωπυρώθηκε μετά την αποκάλυψη της επικεφαλής των ανασκαφών, Κατερίνας Περιστέρη, ότι οι αρχαιολόγοι βρήκαν κατά τις ανασκαφικές έρευνες το μονόγραμμα του Ηφαιστίωνα.

Η μάχη στα Γαυγάμηλα: Ο Μέγας Αλέξανδρος συντρίβει το στρατό του Δαρείου και κατακτά την Περσική Αυτοκρατορία [Βίντεο]

Ο Μέγας Αλέξανδρος συντρίβει το στρατό του Πέρση Δαρείου Γ’ του Κοδομανού, στην πεδιάδα των Γαυγαμήλων.

Οι επιγραφές που έλυσαν το μυστήριο της Αμφίπολης

Σχεδόν ένα χρόνο μετά την ολοκλήρωση της ανασκαφής στον τύμβο Καστά στην Αμφίπολη, η επικεφαλής αρχαιολόγος Κατερίνα Περιστέρη αποκάλυψε τις επιγραφές που βρέθηκαν στο ταφικό μνημείο και δείχνουν τον... ένοικο του τάφου.