Τα δυνατά πάθη και τα ισχυρά μίση του Ογκίστ Ροντέν

Ο Ογκίστ Ροντέν (αριστερά) πέθανε σε ηλικία 77 ετών, στις 17 Νοεμβρίου του 1917. Δεξιά, «Σκεπτόμενος». Αντίγραφο του διασημότερου έργου του Ροντέν στο αίθριο του Μουσείου «Legion of Honor» του Σαν Φρανσίσκο.

Ρεαλιστής σε μια κοινωνία «εθισμένη» στην ωραιοποίηση, αυθόρμητα αντισυμβατικός, ευαίσθητος αλλά γεμάτος πάθη και αδυναμίες, ο Ογκίστ Ροντέν ενέπνευσε εξίσου τη λατρεία και το μίσος στην προσωπική και την επαγγελματική του ζωή. Εν πολλοίς αυτοδίδακτος, αφού δεν έγινε δεκτός στη Σχολή Καλών Τεχνών και αναγκάστηκε να αρκεστεί στη Σχολή Σχεδίου και Μαθηματικών, τη λεγόμενη «Petite Ecole», κατάφερε, χάρη στην επιμονή και το ταλέντο του, να κάνει το όνομά του γνωστό εντός και εκτός Γαλλίας, κερδίζοντας τον θαυμασμό των σημαντικότερων καλλιτεχνών και διανοητών της εποχής του.

Όταν η περίφημη Societe des Gens des Lettres απέρριψε την προτομή του Ονορέ ντε Μπαλζάκ, που είχε φιλοτεχνήσει, ο Μονέ και ο Ντεμπισί έσπευσαν να υπογράψουν το μανιφέστο υπεράσπισής του. Ο Τζορτζ Μπέρ­ναρντ Σο έγραψε για «τα θαύματα» που παρήγαγε καθώς δούλευε το προσχέδιο ενός γλυπτού. Ο Οσκαρ Ουάιλντ υμνούσε τα «υπέροχα όνειρά του από μάρμαρο» και τον είχε χαρακτηρίσει «τον μεγαλύτερο ποιητή της Γαλλίας».

Αν και πολλοί πιστεύουν πως οδήγησε τη μαθήτρια και ερωμένη του Καμίλ Κλοντέλ στην τρέλα, με τον τρόπο του παρέμεινε πιστός στη σύντροφο της ζωής του Ροζ Μπερέ, την οποία παντρεύτηκε ύστερα από μισόν αιώνα σχέσης και μόλις δύο εβδομάδες πριν από τον θάνατό της.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τον θάνατο του «πατέρα» της μοντέρνας γλυπτικής, στις 17 Νοεμβρίου 1917, μουσεία και γκαλερί σε όλο τον κόσμο διοργανώνουν μεγάλα αφιερώματα, με αποκορύφωμα το «Ροντέν, η εκατονταετηρίδα». Η έκθεση, μια συνδιοργάνωση του Grand Palais με το Μουσείο Ροντέν του Παρισιού, εγκαινιάζεται στις 22 Μαρτίου στο Grand Palais και περιλαμβάνει πάνω από 200 έργα του, καθώς και δημιουργίες του Ματίς, του Τζιακομέτι κ.ά.

Παράλληλα, η Γαλλία φιλοδοξεί να γιορτάσει την επέτειο γεμίζοντας με... Ροντέν τα πορτοφόλια των Ευρωπαίων, καθώς το νέο αναμνηστικό νόμισμα των 2 ευρώ απεικονίζει το πορτρέτο του καλλιτέχνη. Και για τους βιβλιόφιλους, η νέα έκδοση «Une Pensie pour Rodin», σε επιμέλεια του Edwart Vignot, συγκεντρώνει αφηγήσεις και σχόλια για τον διάσημο Γάλλο γλύπτη με την υπογραφή του Ράινερ Μαρία Ρίλκε, του Στέφαν Τσβάιχ και πολλών άλλων.

Η απήχηση του καλλιτέχνη στις ΗΠΑ είναι τέτοια, που επετειακά αφιερώματα διοργανώνονται από τη μία άκρη της χώρας ώς την άλλη. Φυσικά, την τιμητική του έχει το Μουσείο Ροντέν της Φιλαδέλφειας, το οποίο ιδρύθηκε το 1929 και προσέλκυσε σχεδόν 400.000 επισκέπτες μόνον κατά τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του. Το Μουσείο Καλών Τεχνών «Legion of Honor» του Σαν Φρανσίσκο, το οποίο διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες συλλογές έργων του Ροντέν, παρουσιάζει μια έκθεση με περισσότερα από 50 μπρούντζινα, μαρμάρινα και γύψινα γλυπτά. Ανάμεσά τους, ο εμβληματικός «Σκεπτόμενος» (για την ακρίβεια, ένα από τα περίπου 70 αντίγραφα που δημιουργήθηκαν στη διάρκεια της ζωής του καλλιτέχνη). Ακόμη, έργα από τη συλλογή του Ιδρύματος Iris and B. Gerald Cantor απαρτίζουν την έκθεση «Ροντέν, η ανθρώπινη εμπειρία», που φιλοξενείται έως τις 16 Απριλίου στο Μουσείο Τεχνών του Πόρτλαντ.

Εκθέσεις αφιερωμένες στον μεγάλο γλύπτη πραγματοποιούνται στην Πινακοθήκη της Βρέμης, το Μουσείο Groninger της Ολλανδίας, την Πινακοθήκη της Νότιας Αυστραλίας, στην Αδελαΐδα και αλλού, ενώ πρόσφατα ολοκληρώθηκε η ενότητα «Ροντέν και Χορός: Η ουσία της κίνησης» στην Courtauld Gallery του Λονδίνου.

​​Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο www.rodin100.org.

Σχόλια